تبلیغات
گفت و گوی داغ سبز

گفت و گوی داغ سبز

تالاب سرمایه ی ملی است یا زه کش؟!


"با طرحهای کشاورزی در دهه شصت...تالاب کمجان تبدیل به شوره زاری شد که این شوره زار عملا کشاورزی در آن منطقه را نیز تحت تاثیر قرار داد. در سال 87، جامعه ی محلی با هزینه و فکر مردمی و کرایه ی لودر و بیل و بولدوزر، چند آب بند در میان راه ایجاد کرد و در طی سه ماه، 1000 هکتار از تالاب  آبگیری شد... بیست روز از آبگیری نگذشته بود که در شوره زاری که سالها غیر قابل تحمل بود، پرندگان لانه کردند و طبق سرشماری محیط بانان، حدود صد نوع پرنده – از جمله پرندگان کمیاب مانند پلیکان-  دوباره به تالاب برگشته اند."
" ما برای احیای تالاب بودجه نمی خواهیم. حداقل ادوات را برای انجام کار فراهم کنند. متاسفانه سازمان آب اعمال نفوذ می کند و مانع از ادامه ی کار می شود. بهانه ی آنها هم این است که چرا زه کش هایی را که آب را به زمینهای کشاورزی می برد خراب کرده اید تا آب دوباره به تالاب بازگردد. اینها سرمایه ی ملی است!... تالاب سرمایه ملی است یازه کش؟"
"می آیند بدون ارزیابی محیط زیستی بر روی رودخانه سد می زنند و عملا صدکیلومتر از طول رودخانه را خشک می کنند. 56 روستایی که در حاشیه ی رود کر قرار داشت در حال متروک شدن است. روستایی که چندهزار نفر جمعیت داشت اکنون دویست نفر جمعیت دارد. دریاچه ی طشک و بختگان در حال نابودی است. رطوبت منطقه ی بختگان از بین رفته و بزرگترین نهالستان انجیر جهان که در استهبان بود، خشک شده است. با خشک شدن کمجان – که حائل بزرگ شوری آبهای زیر زمینی بود- تا صد کیلومتر به سمت بالا، آب شور پیشروی کرده و آبهای شیرین را شور کرده است... دامنه خسارت با این حرفهای پشت میکروفون قابل توضیح نیست... دشت کربال مقام اول تولید گندم و مقام سوم تولید برنج کشور را داشته است و با بودجه ای که از بیت المال صرف ساخت سدهای سه گانه می شود، این زمینهای کشاورزی به شوره زار تبدیل شده اند."
"مردمانی که تخصصشان تولید بود و کشاورزی و دامداری می کردند اکنون باید به شهرهای مجاور بروند تا کارگری کنند و یا شغلهای دون برگزینند. جوانهای کم تجربه و خام روستاهای متروک نیز به بزهکاری روی آورده اند. من فکر می کنم اگر دادگاههای حوزه ی مجاور کربال، بزهکاری از کربال دستگیر کند باید متهم اصلی را کسانی معرفی نماید که  ریشه های این ناامنی و بزهکاری را در منطقه به وجود آورده اند."

اینها بخشهایی از صحبتهای سیروس زارع، کارشناس و فعال محیط زیست استان فارس است. برای شنیدن و دانلود برنامه ی کامل
به این صفحه بروید.



یکشنبه 8 خرداد 1390 | نظرات ()

اندیشیدن درباره ی محیط زیست، ما را به موضوعات زیادی در حوزه ی سیاست، اقتصاد، اجتماع و روان آدمی رهنمون می کند. اینجا می خواهیم درباره ی این موضوعات بیاندیشیم، بنویسیم و گفت و گو کنیم.
pazoki.ahmad@gmail.com

موضوعات

معرفی وبلاگ و وبسایت

سفرهای سبز استانی

نظر سنجی

عمومی

اقتصاد محیط زیست

تالابها و دریاچه ها

منابع جنگلی

محیط زیست جانوری

محیط زیست دریایی

مطالب اخیر

محیط زیست؛ یک مسئله ی امنیتی

داستانِ سربازانِ واقعیِ چوبی

آنچه باید از خانم ابتکار خواست

"منِ زیر کتابها مدفون؟" یا "نسبتِ میان تئوری و عمل"

چگونه یک قربانی می تواند ناجی دیگران شود؟

محیط زیست و شرارت ذاتی آدمی

جهانی شدن و محیط زیست ایران

شروع دوباره

کنش اجتماعی؛ تخصص؛ خردمندی

ادامه ی گفت و گوی داغ سبز در قالب مناظره ی علمی

پارادوکس تحریف اخبار محیط زیستی؛ نگاهی به توقیف سبزپرس

دانلود برنامه های 86 تا 95

گفت و گوی داغ سبز فعلا اجرا نمی شود

نود و پنجمین گفت و گوی داغ سبز: اخبار روز!

دماوند به روایت گفت و گوی داغ سبز

آرشیو مطالب

دی 1392

آذر 1392

شهریور 1392

مرداد 1392

اردیبهشت 1392

فروردین 1392

دی 1391

شهریور 1391

تیر 1391

خرداد 1391

اردیبهشت 1391

فروردین 1391

نویسندگان

احمد

پیوند ها

محمد درویش

علیرضا مبینی

عاطفه بنایی

تینا قضاتی -- وکیل مدافع زمین

حمیدرضا میرزاده -- سرباز زمین

م‍ژگان جمشیدی -- دیده بان محیط زیست ایران

ناصر كرمی

هومان خاكپور -- دیده بان طبیعت بختیاری

محسن تیزهوش -- آوای محیط زیست ایران

دیدبان لرستان

روشنك شهبازی

امیر سررشته داری

محمد سوزنچی

حسین عبیری گلپایگانی

گروه کوهنوردی کلکچال

گرین بلاگ

سبز پرس

نظر سنجی

به نظر شما مشکل "اصلی" محیط زیست ایران چیست؟
   
   
   
   

آمار سایت

بازدیدهای امروز :
بازدیدهای دیروز :
كل بازدیدها :
كل مطالب :

امکانات جانبی

RSS 2.0